Φρένα και τα μικρά μυστικά τους (του Γιώργου Ισαακίδη)

Φίλοι της λέσχης γεια σας. Χαίρομαι που μου δίνεται η ευκαιρία, μέσα από αυτές τις γραμμές να εκφράσω τις σκέψεις και πράξεις μου με ενθουσιασμό και αγάπη για τα διαχρονικά Τriumph. Οι σκέψεις βέβαια και οι πράξεις που αποτυπώνονται παρακάτω είναι προσωπικές επιλογές, οι οποίες ίσως να είναι ενάντια στην διατήρηση ενός "original" Triumph και φυσικά δεν έχουν σκοπό να προτρέψουν τα μέλη της λέσχης σε εφαρμογή τους. Βέβαια αν ξεφυλλίσετε καταλόγους ανταλλακτικών για tuning Triumph ή δείτε ανταλλακτικά από κοντά θα παρατηρήσετε ότι αρκετά από αυτά είναι δανεισμένα από άλλες μάρκες αυτοκινήτων ή ανεξάρτητων εταιρειών.



Δυστυχώς όμως, υπάρχουν μηχανικοί με ελλιπή γνώση οι οποίοι αδυνατούν να εφαρμόσουν τις βασικές μηχανολογικές εργασίες, είτε είναι "standard" είτε "tuning" λέγοντας πολλές φορές ότι δεν είναι original ή ότι δεν είναι πραγματοποιήσιμες, γεγονός γελοίο.

Εάν πάλι κοιτάξετε Αγγλικά βιβλία, περιοδικά, σερφάρετε στο Internet ή συζητήσετε με Άγγλους βελτιωτές πάνω στα Triumph καταλάβετε πως έχουν τα πράγματα. Για αυτό το λόγο οι Άγγλοι και ειδικότερα οι Γερμανοί πολλές φορές μας θεωρούν ανίκανους να τελέσουμε μηχανικές επισκευές ή βελτιώσεις. Υπάρχουν ευτυχώς και αξιόλογοι Έλληνες που εντυπωσιάζουν τους αντίστοιχους ξένους.

Ύστερα από τα παραπάνω, που υπογραμμίζω και πάλι ότι είναι προσωπικές μου εμπειρίες, μέσα από μια δεκαετή και εξαετή πείρα σε Jaguar και Triumph αντίστοιχα, θα σας διηγηθώ μια ιστορία.

Σεπτέμβριος 1997. Ημέρα Κυριακή. Επιστροφή από Λουτράκι. Ο φίλος και συνοδηγός αγναντεύει με ευχαρίστηση τη δύση του ηλίου υπό τη μελωδία των Dellorto μέσα στο ουρανί ΤR6. Είναι οι πρώτες μου βόλτες ύστερα από μια κοπιαστική και γεμάτο αγωνίες ανακατασκευή.

Κινούμαστε σε μια ελαφρώς δεξιά στροφή με 120 χλμ., όταν ξαφνικά διαπιστώνουμε ότι το προπορευόμενο ΚΤΕΛ έρχεται κατά πάνω μας (μάλλον το αντίστροφο). Καραμπόλα πέντε Ι.Χ. ενός ΚΤΕΛ και ενός υποψηφίου Triumph. Σε αυτές τις περιπτώσεις η πρώτη αντίδραση είναι το πόδι πάνω στο φρένο για να αποφύγουμε το κακό. Μάταια όμως. Το ΤR6 συνέχισε να κινείται το ίδιο γρήγορα, η κόπωση των φρένων από τις προηγούμενες επιβραδύνσεις είναι φανερή. Η απόσταση από το σταματημένο λεωφορείο μικραίνει . Αστραπιαία εντολή του εγκεφάλου είναι ένα υποτυπώδες κοίταγμα του καθρέπτη και στρίψιμο του τιμονιού αριστερά, περνώντας ξυστά από το σταματημένο λεωφορείο.

Άναυδοι κοιτάμε ο ένας τον άλλον, ενώ η μυρωδιά των ζεστών φρένων ανακατεμένη με τη μυρωδιά του φίλου και συνοδηγού που μου λερώνει το κάθισμα, έρχεται να ολοκληρώσει το ξάφνιασμα μου.

Την επόμενη, χωρίς δεύτερη σκέψη το ΤR6 βρίσκεται στο συνεργείο των φίλων και μηχανικών.

    - Γιάννη , το αμάξι στα δύσκολα δεν φρενάρει, τι μπορούμε να κάνουμε;
    - Μήπως το λύσσαξες άτακτο παιδί; Τέλος πάντων με ένα ζευγάρι κit Jaguar φρένα θα του περάσουν τα " ψυχολογικά".
    - Μα ... χωράνε, μπαίνουνε;
    - Όλα χωράνε, φτιάξε μου ένα καφέ που τον πετυχαίνεις και μη φοβού




Τα παραπάνω φρένα είναι τετραπίστονες δαγκάνες Girling με δισκόπλακες διαμέτρου 284 mm και πάχους 24 mm τα οποία σταματούσαν τα μεγάλα επιβατικά των 1730 έως 1930 kg με εξακύλινδρους ή δωδεκακυλίνδρους κινητήρες το διάστημα 1973-1986.

Οι εργασίες ξεκινούν. Το παχύμετρο, το τρυπάνι, ο τόρνος, ο τροχός και άλλα πολλά εργαλεία αναστενάζουν. Συνεχείς μετρήσεις και πρόβες για να γίνει η θεωρία πράξη.

Το αποτέλεσμα; Κρατηθείτε, ιδιαίτερα ο συνοδηγός, γιατί εύκολα μπορεί να βγει από το παρμπρίζ σε μια ξαφνική εντολή του οδηγού για ακινητοποίηση του αυτοκινήτου. Πολλές φορές έχω δει να βγαίνουν καπνοί και κομμάτια πέλματος να φεύγουν από τα Pirelli P600 τα οποία έχουν σκληρή γόμα πέλματος.

Από τότε πέρασαν τρία χρόνια και η τελευταία συνταγή που ακολούθησα για την αύξηση της ιπποδύναμης του κινητήρα (βλέπε turbo) έχει σαν συνέπεια ύστερα από μια καλή "λύσσα" του αυτοκινήτου, τα φρένα να δείχνουν σημάδια κόπωσης, δείχνοντας μου ότι τα δισκόφρενα πίσω θα ήταν μια καλή λύση την οποία είδα από κοντά στην τελευταία επίσκεψη μου στο Inernational Triumph Show.

Ανάλογα προβλήματα συνάντησα και στο Spitfire ΜΚ IV πριν από πέντε χρόνια.

Βράδυ Μαϊου και κατηφορίζω την Κηφισίας. Διανύω τα πρώτα χιλιόμετρα του "στρωμένου" κινητήρα, ύστερα από μια δυναμική επέμβαση σε πολλά μηχανικά μέρη του αυτοκινήτου. Το αποτέλεσμα ήταν μια ιπποδύναμη 150 bhp. Ύστερα από δύο επιταχύνσεις από φανάρι με τις ανάλογες επιβραδύνσεις, για τα δεδομένα του συγκεκριμένου αυτοκινήτου, το κυπαρίσσι Spitfire αδυνατούσε να σταματήσει στον κόκκινο σηματοδότη θεωρώντας πρέπον να ακινητοποιείται στη μέση της διασταύρωσης, δημιουργώντας έτσι ένα δικό του Κ.Ο.Κ.

Τρεις φορές η ψυχή μου πήγε στην British Leyland (θεός σ'χωρέστην) και γύρισε. Η λύση όπως καταλαβαίνετε είναι μία: Το χέρι στη τσέπη και βούρ για το συνεργείο.

    - Γιάννη, του λεω του μηχανικού, έχω πρόβλημα με το Triumph
    - Πώς να μην έχεις με τέτοιο αμάξι που κυκλοφορείς, ακούγεται η φωνή του συνεταίρου του, του Μιχάλη. Τόσα αυτοκίνητα καινούργια υπάρχουν, πολύ έψαξες για να βρεις τη? ??????????
    - Προσπερνώ τα κόκκινα φανάρια, συνεχίζω να μιλώ χωρίς να δώσω σημασία σε έναν οπαδό των απρόσωπων σημερινών αυτοκινήτων.
    - Καλό σημάδι αυτό μου λεει, φτιάξαμε ένα Spitfire αρκετά γρήγορο.
    - Τώρα πρέπει να το κάνουμε να σταματάει, του αντιλέγω.
    - Βεβαίως. Ένα σετ τετραπίστονες δαγκάνες BMW με δισκόπλακες FORD μπορώ να το ταιριάξω με τις 13" ίντσες ζάντες που φόρας. Εάν βάλεις 15" ζάντες βάζουμε και αεριζόμενους ακόμα μεγαλύτερους σε διάμετρο.

Το αποτέλεσμα πολύ καλό, επιτέλους το Spitfire φρενάρει. Το μόνο πρόβλημα τώρα εντοπίζεται στα πίσω φρένα. Τα ταμπούρα που φοράει το Spitfire είναι "παιδικά" με αποτέλεσμα κάθε 1000-1500 χιλιόμετρα να θέλουν ρύθμιση οι σιαγώνες. Σίγουρα ένα ζευγάρι δισκόφρενα πίσω θα βελτίωνε αρκετά την κατάσταση δυστυχώς όμως η απαράδεκτη πίσω ανάρτηση του κατασκευαστή δεν βοηθάει την σκέψη αυτή.

Μια λύση βέβαια μπορούσε να είναι η αντικατάσταση των πίσω ταμπούρων από τα αντίστοιχα του GΤ6 ΜΚ III δίνοντας έτσι μια μικρή βοήθεια στην προσπάθεια ακινητοποίησης του αυτοκινήτου.

Σήμερα τα φρένα του αυτοκινήτου έχουν διανύσει 65.000 χιλιόμετρα. Τα σημάδια κόπωσης έχουν αρχίσει να φαίνονται πάνω στις δισκόπλακες ιδιαίτερα το καλοκαίρι. Η αντικατάσταση τους δεν θα αργήσει με σκοπό να προβώ στο δεύτερο βήμα που είναι μεγαλύτερες δισκόπλακες αεριζόμενες αφού το Spitfire πλέον φοράει διάσταση ζάντας 6X15".